^{Bilgisayarımdaki masaüstünde uzun zamandır duran bir resim var: Bir dal Rize mandalinası... Rahatlıkla söyleyebilirim ki en lüksü dâhil İstanbul'un hiçbir semtinde bu güzellikte mandalina satıldığını görmedim. Çocukluk anılarımda Rize mandalinasının özel bir yeri vardır. Dedemin kurduğu mandalina bahçesinde yüksek rakımda olmasına rağmen çok güzel mandalina yetişirdi. Her yıl ekim kasımı iple çeker, mandalinalar olgunlaşır olgunlaşmaz soluğu bu bahçede alırdık. Yalnız biz mi? Bütün köy bu bahçeden nasiplenir, hele çocuklara bir şölen gibi gelirdi. Halen bu bahçe durur ve yaşlanan ağaçlarına rağmen meyve vermeye devam ederken ne yazık ki mandalina Rize'de neredeyse kaybolmaya yüz tuttu. Dağ taş çaylıklara çevrilirken o güzelim " Rize Satsuması" neredeyse hiç anılmaz oldu. Hatta böyle bir nimet varken " çayın yanında ikinci bir ürün" diye kivi icat ediliverdi. Hâlbuki Rize satsuması o kadar güzel bir narenciye çeşidiydi ki İzmir'e götürülerek "İzmir mandalinası" adıyla bütün piyasaya hâkim oldu. Ne yazık ki çaydan başka bir şey görmeyen gözlerimiz biraz da mandalinanın farkında olsaydı ülke içi ve dış pazarlara "Rize Satsuması" egemen olacaktı. Hem de çaydan daha iyi bir fiyata ve daha dalında iken paraya çevrilerek... Her şeye rağmen artık ilimizde çaylıkların kenarında tek tük görünen o güzelim mandalinamıza sahip çıkmalı ve onu resimlerde kalmaktan kurtarmalıyız.}