^{80'li yılların sonuna kadar İstanbul'la Karadeniz limanları arasında çalışan yolcu gemileri vardı. Bunların bazıları efsane olup her Karadenizli'nin hayatında derin izler bırakmışlardır. Yaşı 70'lerde olup da Tarı vapurunu, Kadeş'i, daha sonra Ege ve İzmir vapurlarını bilmeyen yoktur. Onlar Karadeniz'in '' Deniz otobanları '' , yaşayan göç tarihleriydi.Güvertelerinde, kamaralarında nice acı ve tatlı hatıralar olmuş, nice ayrılık ve kavuşmalar yaşanmıştır. Bu gemilerin ve daha sonra 1-2 yıl sefere konulan feribotların emekli edilmesiyle Karadeniz limanları yolcu vapurlarına hasret kaldı. Zarar ediyor gibi bahanelerle ve özellikle ''Denizcilik Bnkası'nın özelleştirilmesinden '' sonra artık Karadeniz'de Türk yolcu vapuru çalışmıyor. Rusya'dan, Ukrayna'dan, Kırım'dan onlarca yolcu vapuru Galata rıhtımına gelmesine rağmen ayyıldız bandıralı bir tane bile yok. Epey bir süre otobüs firmaları engelliyor diye sandık ama aynı şeyi hava yollarına yapamayınca sebebin bu olmadığını anladık. Çoğu zaman İstanbul'da yaşayan Rizelilerin yıllardır memleketlerini ziyaret etmediklerinden yakınılır. İnanın Karadeniz'e vapur işlese, Samsun'dan Hopa'ya limanlara birer birer uğrasa sayısız insan deniz yoluyla memleketine gidecektir..Mesela ben 1100 km.yolu gözüm kesmediği için arabamla Rize'ye gelemiyorum Halbuki eskisi gibi feribot olsa her yaz ilk işim memlekete gitmek olur. Hasılı kelam, artık geçmişte kalan tatlı bir anı olan vapurlarımızı tekrar istiyoruz. Sarayburnu'nda boş boş yatacağına Karadeniz'de bayrak gösterip bir işe yarasınlar. Aksi takdirde dünyanın 15.ekonomisi olmanın fazla bir anlamı olmayacaktır.}